การเดินตามกฏกับภาษาส่วนตัว

การศึกษาแนวคิดของวิตเกนสไตน์เกี่ยวกับการเดินตามกฏกับเรื่องภาษาส่วนตัว อาจทำให้คิดไปได้ว่า สองอย่างนี้มีอะไรขัดกันหรือไม่ กล่าวคือเมื่อพูดถึงการเดินตามกฏ ผลที่ได้ดูเหมือนจะเป็นว่า กฎไม่มีอยู่จริง เพราะพอเป็นเรื่องของการบวก กฏที่มีอยู่อาจจะเป็นอะไรก็ได้ เพียงแต่ให้การบวกที่เกิดขึ้นถูกต้องกับตัวอย่างที่มีอยู่เท่านั้น ส่วนเรื่องภาษาส่วนตัวนั้นเน้นหนักที่ว่า ภาษาใดๆก็ตามต้องมีกฏเกณฑ์ของภาษา หรือของการเป็นภาษา มิฉะนั้นแล้วก็ไม่อาจเป็นภาษาได้ตั้งแต่ต้น

อย่างไรก็ตาม สองอย่างนี้ก็ไม่ได้ขัดกันในความเป็นจริง เพราะเรื่องการเดินตามกฎนั้น วิตเกนสไตน์ (หรือที่ถูกต้องเป็น “คริปเคนสไตน์” เพราะเป็นความคิดของคริปคี ที่ใส่เข้าไปในปากของวิตเกนสไตน์มากกว่า) บอกว่า กฎนั้นมีอยู่ เพราะไม่เช่นนั้นแล้ว การบวกก็จะเกิดขึ้นไม่ได้ และจะไม่มีความเป็นระบบของการบวก เพียงแต่ว่าในระดับของตัวอย่างที่สังเกตได้ด้วยประสามสัมผัส หรือที่เป็นตัวอย่างภายใต้ขอบเขตจำกัด อาจเป็นไปได้ว่ามีกฎอื่นๆที่ทำงานได้เหมือนกัน แต่ไม่ว่าจะอย่างไรพวกนี้ต่างก็เป็นกฎทั้งสิ้น กล่าวคือมีความเป็นระบบ ซึ่งนี่ก็ตรงกับแนวคิดของเรื่องภาษาส่วนตัว

หมายเหตุ เราจะเรียนตามปกติในวันพฤหัสที่ 28 นี้ เรื่องที่เรียนน่าจะเป็นปรัชญาของไมเคิล ดัมเมทท์ เตรียมอ่านเรื่องนี้มาด้วย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s