Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

Posts Tagged ‘การเขียน’

ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับการใช้คอมพิวเตอร์เพื่อผลิตงานเอกสาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งนิสิตที่กำลังเขียนวิทยานิพนธ์ ควรจะอ่านบทความต่อไปนี้
http://thep.blogspot.com/2009/09/academic-document-format.html
ซึ่งให้รายละเอียดเกี่ยวกับการผลิตงานเอกสารได้ดีมากๆ

Read Full Post »

โพสนี้เอามาจากหน้าปักหมุดข้างบน เนื่องจากที่ไม่พอเลยต้องเอาอันนี้ลงมาข้างล่าง
***

วันก่อนผมค้นไฟล์ เก่าๆในเครื่อง พบบทความชิ้นนี้ ซึ่งเป็นคำแนะนำในการเขียนบทความปรัชญาสำหรับนิสิต เลยเอามาลงให้อ่านกัน ขอให้นิสิตทำตามคำแนะนำนี้เพื่อให้ได้บทความที่ดี
___
ข้อเสนอแนะในการเขียนบทความทางปรัชญา
โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์
การเขียนบทความปรัชญาเป็นการแก้ปัญหา
เราจะเข้าใจลักษณะของการเขียนบทความทางปรัชญาได้ดียิ่งขึ้น ถ้าเราเข้าใจว่าการเขียนนี้เป็นการแก้ปัญหาแบบหนึ่ง สิ่งที่เราเขียนก็คือแนวทางในการแก้ปัญหานั่นเอง งานเขียนของนักปรัชญาตั้งแต่นักปรัชญาผู้เรืองนามเช่นเพลโต จนมาถึงแบบฝึกหัดของผู้เริ่มเรียนปรัขญาใหม่ๆ ก็เป็นเช่นนี้ทั้งสิ้น คือมีปัญหาอยู่ มีความสงสัยว่าปัญหานี้จะแก้ได้อย่างไร และมีความพยายามในการเสนอว่าปัญหานี้น่าจะแก้อย่างนี้อย่างนี้
ปัญหาของเพลโตก็อย่างเช่น มนุษย์สามารถมีความรู้ที่เที่ยงแท้ถาวรได้อย่างไร ทีนี้เพลโตเชื่อว่า ข้อมูลที่เราได้จากประสาทสัมผัสนั้นไม่สามารถให้ความเที่ยงแท้ถาวรได้ เพราะข้อมูลเหล่านี้เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา (เช่นข้อมูลในขณะนี้อาจบอกว่า คลีโอพัตราเป็นคนสวย แต่เมื่อเวลาผ่านไปและคลีโอพัตราแก่ตัวลง ข้อมูลนี้ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นจริงเสมอไป) ดังนั้นปัญหาของเพลโตจึงอยู่ที่ว่า ทำอย่างไรเขาจึงหาหลักของความรู้ที่แท้ได้ถ้าไม่ใช่ทางประสาทสัมผัส ทางออกของเขาก็คือว่า เขาถือว่าแหล่งของความรู้ที่แท้ต้องไม่มาจากประสาทสัมผัส แต่มาจากความคิดโดยตรง และสิ่งที่เราคิดถึงได้โดยตรงก็ไม่ใช่สิ่งในโลกนี้ ที่เรามองเห็นได้ หรือใช้ประสาทสัมผัสไปรับรู้ได้ แต่ต้องเป็นสิ่งที่ไม่อยู่ในโลกนี้และเป็นสิ่งที่ประสาทสัมผัสรับรู้ไม่ได้ นอกจากนี้ยังต้องมีความเที่ยงแท้ถาวร ไม่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอีกด้วย ด้วยเหตุนี้เพลโตจึงเสนอว่า มีโลกของแบบต่างหากจากโลกนี้ ที่เป็นต้นตอของความรู้อันเที่ยงแท้ของมนุษย์
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราเคยพูดกันมาตั้งแต่เมื่อเราพูดกันเรื่องเพลโต ประเด็นคือว่าเราไม่ได้กำลังพูดเรื่องความคิดของเพลโตกันตอนนี้ แต่เรากำลังเอาความคิดของเขาเป็นตัวอย่างมาช่วยให้เราเข้าใจลักษณะของการ เขียนงานทางปรัชญา เราลองสังเกตกระบวนการคิดของเพลโตดู เขาพบว่ามีปัญหาว่ามนุษย์สามารถมีความรู้ที่เที่ยงแท้ถาวรได้อย่างไร แต่ทำไมเขาถึงไม่ถามตัวเขาเองว่า มนุษย์สามารถมีความรู้เช่นว่านี้ได้หรือไม่? เราก็เข้าใจว่าเพลโตเชื่อมั่นว่า มนุษย์มีความรู้เช่นนี้แน่นอน เช่นความรู้ทางเรขาคณิต ซึ่งดูเผินๆเหมือนกับขึ้นอยู่กับประสาทสัมผัส แต่จริงๆไม่ใช่ เพราะความรู้ทางเรขาคณิตไม่เปลี่ยนแปลง ถึงคลีโอพัตราจะแก่ลงเพียงใด หรือจะตายไปเลยก็ตาม แต่ทฤษฎีบททางเรขาคณิตก็ยังอยู่ [...]

Read Full Post »

พวกเราอาจคิดกันว่า การเขียนรายงานหรือบทความนั้นเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่คิดกันว่าทำกันเป็นแล้ว แต่จริงๆเท่าที่ประสบมาจากการสอนนิสิตปรัชญาทั้ง ป. โท กับ ป. เอก  (ป. ตรีไม่นับเพราะยังไม่ได้เรียน) ปรากฏว่ายังไม่ค่อยมีประสบการณ์เกี่ยวกับการเขียนเท่าไหร่เลย ก็เลยคิดว่าจะเขียนโพสนี้เพื่ออภิปรายเรื่องนี้กันต่อ
แล้วพอดีผมไปกับ บล๊อกนี้ เข้า ซึ่งเป็นของชาญชัยที่ตอนนี้กำลังเขียนวิทยานิพนธ์ ป. เอกที่รัฐศาสตร์  และตอนนี้เป็นอาจารย์อยู่มหิดล ก็น่าจะกระตุ้นความสนใจของเราได้พอสมควร
ในสายตาของผม ปัญหาหลักของการเขียนไม่ว่าจะเป็นปรัชญาหรือสังคมศาสตร์ ก็คือความสามารถในการเขียนประโยคเป็นภาษาไทย ชาญชัยยกตัวอย่างเรื่ีองการขโมยความคิดหรือที่เรียกว่า plagiarism ซึ่งก็เป็นเรื่องสำคัญแต่เนื่องจากพูดไปแล้วก็เลยพูดอีกเรื่องซึ่งก็สำคัญไม่แพ้กัน (ขอแนะนำให้ไปอ่านบทความของชาญชัย แล้วมาโพสที่นี่ก็ได้) เหตุที่ผมบอกว่าปัญหาเรื่องภาษาไทยเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ได้อยู่ที่ว่านิสิตของเราสะกดคำผิดๆ ใช้คำผิดประเภท เช่นใช้คำว่า “กับ” แทนที่จะเป็น “แก่” หรืออะไรทำนองนี้ แต่อยู่ลึกกว่านั้นมาก
สิ่งนั้นก็คือว่า นิสิตยังไม่ค่อยรู้ว่าจะเรียบเรียงความคิดอย่างไร เรื่องนี้ผมพบมากับตัวเองบ่อยๆเวลาอ่านวิทยานิพนธ์ของนิสิต ที่น่าสนใจก็คือว่านิสิตคนเดียวกันเวลาเขียนแสดงความคิดเห็นลงในบล๊อก หรือในเว็บฟอรั่ม ปรากฏว่าเขียนได้ดี อ่านรู้เรื่อง เรียบเรียงความคิดได้เรียบร้อย แต่พอมาเขียนวิทยานิพนธ์กลับอ่านไม่รู้เรื่องเลย
เรื่องนี้แสดงว่านิสิตผู้นั้นไม่ใช่ว่า ไม่รู้เรื่องที่ตนเองเขียน เขารู้ค่อนข้างดีทีเดียว แต่พอเขียนในกรอบของวิทยานิพนธ์ หรือของบทความวิชาการที่ไม่ใช่การแสดงออกด้วยภาษาพูด กลับทำไม่ค่อยจะได้
สิ่งสำคัญในปรัชญาก็คือว่า เรากำลังทำงานกับความคิด ที่เราต้องทำให้ได้คือทำความคิดที่เรากำลังจะสื่อนั้นให้เป็นอะไรที่อยู่ภายในตัวเราเอง (หรืออยู่ภายในใจเราเอง) ภาษาอังกฤษจะเรียกว่า internalize คือทำให้มันอยู่ข้างใน
สมมติว่าผมต้องการจะสื่อความหมายหัวข้อธรรมหัวข้อหนึ่งที่พระพุทธเจ้าทรงสอน เช่นหลักไตรลักษณ์ [...]

Read Full Post »

ผมไปค้นพบบทความเก่าเรื่องหนึ่งที่เขียนไว้นานแล้ว คิดว่ามีประโยชน์เลยเอาโพสในบล๊อกนี้ ใครที่สนใจคลิกไปได้ที่แท็บข้างบน

Read Full Post »